schulden zooo de balen

Ik heb zo vreselijk de balen. Daarom dat ik dus ook niks meer heb geschreven de afgelopen tijd. Het kunnen besparen komt me nu goed van pas want niet alleen de man is zijn baan nog altijd kwijt, ik nu ook. Althans, ik heb mijn heerlijke schrijfwerk nog gelukkig anders was het helemaal bar en boos geweest.
Solliciteren, iedere dag opnieuw om maar te proberen om weer inkomen te hebben en schulden af te kunnen lossen. En dan te bedenken dat de schuldbemiddelaar nog niet tevreden is.
Laat ik het anders stellen. We hadden eindelijk een afspraak en ik dacht, yes eindelijk krijgen we te horen hoeveel we al afgelost hebben. Daar we beide het hele jaar gewerkt hebben en een behoorlijke kinderbijslag krijgen en daarnaast natuurlijk zelf nog altijd op het minimale ingesteld zijn. Ik denk, de schuldbemiddeling loopt wel. Er moet minstens 4000 euro afgelost zijn.
Nou niet dus. Sterker nog. De schuldbemiddelaar vertelde ons dat er nog 0.00 euro afgelost is en de schuld hoger is geworden. Ik dacht dat ik uit mijn stoel viel! Ze heeft het vakantiegeld gehad, het belastinggeld en elke maand een behoorlijk overschot gehad van het loon en toch is er dus gewoon helemaal niks betaald! Deze wist ons zelfs te vertellen dat er niets in het reservepotje zat!!
Waar is ons geld??? We hebben nu een lijst gevraagd van de inkomsten en uitgaven van de rubriekrekening van de schuldbemiddelaar. Normaal is ze verplicht dit 1 maal per jaar te overleggen maar na 1,4 jaar nog steeds niks!! Ik ben woedend! Heb ik daarvoor, samen met mijn gezin, zo keihard mijn best gedaan om te besparen. Om zelf van die 1000 euro echt alles te betalen (behalve de huur) en soms tot wanhoop aan toe te rekenen of we wel of niet de verjaardag van een van onze kinderen kon laten doorgaan???
Nu eisen we momenteel de lijst nog altijd op. Een schuldbemiddelaar kan dan misschien denken dat wij minder zijn, maar gek ben ik nog altijd niet! Ook al moesten we elke loonstrook inleveren, ik ben zo slim geweest van alles kopieen te maken en weet dus dat er nog ergens 4000 euro moet zijn!
Dan daarnaast hebben we nu deze maand, vlak voor de feestdagen maar 700 euro gekregen. Met alle eindafrekeningen bleef er maar liefst 150 euro over om van te leven. We kregen niets bij want de schuldbemiddelaar beweert dat er niks meer is terwijl ik verdorie vorige week de loonstrook van mij heb gekregen van maar liefst 840 euro!! Waar is dat dan heen? Als het toch niet afgelost wordt?
Ik begin mijn twijfels te krijgen of ik er wel goed aan heb gedaan de schuldbemiddeling in te gaan. Steeds meer krijg ik het idee dat het alleen maar erger wordt. Ook werd er al gezegd dat er volgende maand nog minder is terwijl ik nu al weet dat er meer binnenkomt dan het leefgeld van 1000 euro en de huur. Toch zouden wij weer minder leefloon krijgen....
Moest echt even mijn gal kwijt. Natuurlijk zijn we er nu achteraan om de lijst in handen te krijgen en als het moet haal ik hem wel via het gerecht maar duidelijkheid komt er na 1,5 jaar zeker!

Eerlijk gezegd is de puf ook een beetje op om nu verder te gaan. We solliciteren wel (ik iets minder want werk 30 uur nu en heb tenslotte ook vier hele kleine kids) dagelijks maar echt zin hebben we er niet meer in als er toch geen vooruitgang komt. Al die tijd is er inkomen geweest op afgelopen maand het inkomen van de man na dan. Waar is alles verdorie heen???

Pff sorry voor een minder gezellige en opbeurende blog maar besparen is leuk als je er iets voor terug krijgt. Schuldbemiddeling ook als er schot in de zaak zit. Maar dit is even geen leven en uitzichtloos.

Werken, besparen en aflossen van schulden

Nou ben ik weer na een hectische periode.

Ik heb een baan! Had ik al natuurlijk, maar ik bedoel een baan voor onbepaalde duur. Het is de bedoeling het huishouden te doen en magazijnbeheer voor een marktkramer die niet veel thuis is. 25 uur per week. Ikke blij, schuldbemiddelaar blij en hopelijk komt er dan eens schot in de zaak.
De schulden lijken op te lopen, kan wel niet maar toch voelt het zo. Een jaar op minimum geleefd en nog geen steek vooruit gekomen ondanks een inkomen van ons beide. Dan maar nog meer inkomen. Wanneer ik dan ga rekenen en besparen kom ik nu op 1,5 jaar uit om af te lossen, dat zou al beter zijn.
Besparen is leuk, maar soms ook vermoeiend. Maar goed, weer een voorsprong gemaakt en hopenlijk lukt het nu om eindelijk eens schot in die schuldbemiddeling te krijgen....zo niet...weet ik het ook even niet meer.

Antwoord terug van schuldbemiddelaar.

Gister kregen we een antwoord terug van de schuldbemiddelaar. Totaal schuld met aftrek deurwaarder enz is toch nog 26000 euro. Vraag me af hoe dit zit en heb haar dan ook om een kopie gevraagd want dit is meer dan wat de totale schuld eigenlijk was. Vind het daarom nogal vreemd.
Dan vertelde ze me dat we, wanneer we op deze manier blijven doorgaan er 90 euro afgelost kan worden en er een looptijd van 26 jaar aan vast zou hangen. Ik dacht dat ik gek werd! Na berekening besefte ik wel dat ze mijn loon niet meegeteld had dus daar heb ik haar even op geattendeerd.
Ze vertelde dat de maximale looptijd 5 jaren zou zijn, het ligt eraan hoeveel je kan aflossen. Nu tel ik voor mezelf dus maar even die 600 euro plus die 90 euro is 690 euro per maand x 36 maanden dan kom ik uit op 26000 euro. Nou ja dat is dan nog te overzien.
Daarbij komt dat we flink besparen. Dus echt heel slecht zouden we het die drie jaren helemaal niet hebben.
Onze jongste telg is 1 jaar, over 1,5 jaar gaat hij naar school waardoor ook ik meer kan werken en de collectieve schuldbemiddeling dan toch nog versneld afgelost zou kunnen worden. Ik streef nu dus naar twee jaar en hoop dat dit mag gaan lukken.

Besparen op de boodschappen deel 1

Het leefloon was weer binnen en daarom hebben we vandaag maar een besparend dagje boodschappen gedaan. Daarna netjes alles ingevuld in het kasboekje en toch weer even een schok. De luiers, verzorgingsproducten, boodschappen en kattenvoer (was op) en daarnaast de LPG maakte het toch al op een bedrag van 90 euro.
Twee pakjes sigaretten erbij en we zaten aan de 101 euro voor deze week. Slik dus. Ik wilde namelijk niet meer dan 120 euro per week gaan uitgeven voor alles. Ben heel erg benieuwd hoe dat gaat lukken. Volgens de man heb ik al weer teveel ingeslagen. (we gaan normaal ineens voor 2 a 3 weken). Ik hoop het maar want anders was het nu niet bepaald besparen te noemen.
In ieder geval hebben we dus nog zes dagen te gaan met 19 euro en tot op heden ook geen idee waarvoor ik het nodig zou moeten hebben dus dat is weer een pluspunt.
De vaste lasten waren deze maand weer iets lager dan vorige maand namelijk 400 euro waardoor er nu dus nog precies 500 euro over is voor de rest van de maand. (die dus vandaag financieel is ingegaan).
Normaal redden we het wel, maar dan met twee dagen blut zijn. Nu wil ik eens zo besparen dat ik niet blut ben en evengoed doorgaan met het vullen van de potjes met kleingeld. (want als we dat niet deden zou ik het wel redden, maar weer niet sparen)
In ieder geval was er wel een leuke aanbieding in de Lidle. Bananen een kilo voor 0,99 euro. Hier zijn de kinderen dol op bananen dus kwam even goed uit.
Ach we zien wel weer. Mijn humeur begint weer op te krikken dus dat zit wel goed. Nu verder leven en genieten van de kleine dingen en besparen opnieuw als een sport gaan zien.

Kosten opschrijven en hiermee besparen.

Nu ga ik het doen. Ik adviseer zoveel mensen om een boekje bij te houden met alle uitgaven maar zelf doe ik het dus niet. Niet dat ik er last van heb, ik ben een geboren boekhoudboekje, ik sla alles op in mijn geheugen en kan, naar verbazing van man en mijn ouders, exact aangeven wanneer en wat eruit is gegaan en aan wat en wie. Training noem ik dat en vele slapeloze nachten wanneer ik er weer eens niet uitkwam.
Nu ik toch lekker negatief ben vandaag wil ik direct even kwijt dat ik het gevoel heb dat ik de enige ben die probeert te besparen. In die zin, ik doe alle lampen achter iedereen uit, rommel ruimen, koffiezetapparaat uitzetten om nog niet te spreken over kwaad worden over mini uitgaven zoals een rolletje snoep bij een tankstation.
Daarbij kan ik er absoluut niet tegen dat kinderen (waar ik het nog van kan hebben) en partner me wel tien keer op een dag wijzen op artikelen die leuk, goedkoop en handig zijn maar verdomd veel geld kosten en die we gewoonweg niet nodig hebben en ons niet kunnen permitteren. Ik kan er niet meer tegen!
Dus, vanaf dat het leefloon weer binnen is, maak ik mezelf een huishoudboekje en leg dit in het zicht van partner en ook hij dient dan elke eurocent die hij uitgeeft op te schrijven. Al is het maar die 10 cent die hij vergeten is uit zijn broek te halen en nu dankzij de filter van het wasmachine in onze spaarpot is beland.
Misschien kan ik dan wat rust vinden. Gaan anderen hun ogen ook eens open wat het eigenlijk allemaal wel niet kost en....hoef ik dat gereken over de schuldbemiddeling en het besparen misschien niet meer alleen te doen.
Straks, als alles achter de rug is ben ik diegene die spullen gaat aanwijzen om aan te schaffen en reken maar....dan komt er een vaatwasser!

Collectieve schuldenregeling soms echt een ramp.

Ik word langzaam gillend gek. Niet omdat we in de collectieve schulbemiddeling zitten, dat op zich vind ik allemaal wel prima, maar omdat ik nog steeds het gevoel heb dat ik er helemaal geen ruk mee opschiet. (sorry voor de woordkeuze)
We zitten er nu aankomende oktober precies een jaar in en toch is er nog niets afbetaald en zelfs nog geen aanzuiveringsregeling gemaakt! Vraag is waarom niet? Dat spookt steeds door mijn hoofd. Ben ik nu voor niets zo zuinig aan het leven? Bespaar ik om nog drie jaar in deze regeling te moeten zitten? Ik werk in plaats van part-time momenteel full-time om maar zoveel mogelijk inkomsten in te brengen. Mijn man heeft met zijn part-time avondwerk een zowat full-time inkomen en dat is leuk....als er ook allemaal eens iets mee gedaan zou worden!
Wij als gezin missen hem. De kinderen komen om vier uur thuis van school en manlief vertrekt tegen vijven. Met andere woorden, vier kinderen zien hun vader nauwelijks daar hij ook nog eens om de twee weken het hele weekend moet werken. Ik heb zelf een rot gevoel erbij want krijg het gevoel alsof we als broer en zus beginnen te leven. Overdag werk ik namelijk...
Is dit het allemaal wel waard? We hebben schulden en hebben jaren lang geprobeerd ze zelf af te betalen, met soms een scheiding tussen ons in als gevolg. Nu zouden we toch juist meer rust moeten krijgen? Dit is enkel niet zo en ik heb er zo de balen in!
In het begin werd gezegd dat we het wel in twee jaar konden afbetalen, nou dan vraag ik me af hoe! 1000 euro leefloon, wat mijn man zijn inkomen is. Dan 620 euro huur, wat de kinderbijslag is en dan blijft mijn loon van rond de 800 euro over. Maar waar blijft dit dan? En als ik dan bedenk hoeveel dat op een jaar moet zijn...nog dan zijn we nog niet eens op de helft naar mijn inziens.
De schuldbemiddelaar zegt dat ik me niet te druk moet maken. Dat alles op een spaarrekening staat en dat dit het begin van de aflossing zal zijn. Dat ze nog bezig is met het betwisten van de schulden en dat het bedrag dat ik voor ogen heb niet eens het schulden bedrag is....nee...maar wat is het dan wel? En hoe lang moeten wij nog op deze manier leven?
Ik ben altijd erg zelfstandig geweest, door brute pech in de schulden geraakt en ik probeer er al vijf jaar af te komen door zuinig te zijn, te besparen en steeds te blijven werken ondanks dat mijn huisarts en psycholoog dit afraden. (ik heb Borderline en een hernia) Wat verwachten ze nu eigenlijk nog meer? Ik ben verdorie 29 jaar en normaal in de bloei van mijn leven maar soms ben ik zo moe, zo ellendig dat ik door de wolken de zon niet meer zie....
Ja...ook ik zit wel eens in de put en ik denk dat er meerderen met mij zijn in zo een situatie die dezelfde gedachten en gevoelens hebben.
Maar ik pak me weer bij elkaar....vandaag mag ik balen en me zielig voelen en doe ik verder dus helemaal niets meer. Kindjes liggen in bed, huis is opgeruimd en mijn planning weer afgewerkt....

besparen op school materiaal

Nu we in de schuldbemiddeling zitten is het niet altijd even gemakkelijk om te voldoen aan alle vragen van de school. Toch hebben onze kinderen wel degelijk materiaal nodig om naar school te gaan. School materiaal kan je zo duur maken als je zelf wilt! Wij besparen hier liever op!
Een aantal tips om school materiaal goedkoop aan te schaffen:
- hou de folders in de gaten, soms hebben ze bij de aldi geweldige boekentassen.
- Schriften voor school zijn bij de Wibra en Zeeman veel goedkoper dan bij andere winkels.
- Pennen en potloden kan je goedkoop aanschaffen bij de Action en bij bovenstaande winkels.

Daarnaast haal ik zelf de spullen. Onze kinderen zijn dan nog niet zo oud, toch hebben ze al een duidelijke mening over bepaalde merken. Deze merken kan je overigens goed vinden in bijvoorbeeld een Zeeman. Zolang de kinderen het niet zien waar het vandaan komt zijn ze tevreden! Zo bespaar ik niet enkel een hoop gezeur, maar ook geld!

Verder hebben wij hier thuis een budget gemaakt voor school materiaal. We proberen hier niet overheen te gaan en lopen net zolang alle winkels en tweedehands zaken af tot we alles bij elkaar hebben. We trekken er dan ook ongeveer twee weken voor uit!