Zuinig zijn dankzij...

We moeten zuinig zijn. Heeeeel zuinig.
Besparen is dan een ding maar naast zo min mogelijk uitgeven moeten we nu, net tijdens de feestdagen, meer dan zuinig zijn.
Een schuldbemiddeling is niet altijd even leuk. Sterker nog, soms heb ik er spijt van.
We zijn altijd wel zuinig geweest en dat is ook helemaal niet erg, maar om nu met nog 15 euro rond te komen tot drie januari gaat wel heel ver denk ik zo.
Reden? Geen idee hoor. Inkomsten zijn toch binnen gekomen. Maar goed, we blijven positief. We zoeken wel een manier om zuinig te zijn. Is het niet met nog meer inkomsten te verwerven en op die manier nog minder uit te geven, dan is het wel door kleding of iets dergelijks op een rommelmarkt te verkopen.
Overigens zijn er ook voldoende sites te vinden waar je gratis vanalles kunt verkrijgen. Ook wel eens praktisch in tijden als deze. Alles is zoieso al vaak erg duur.
Zuinig zijn heeft ook zijn voordelen. Met besparen ben je enkel bezich met financien op een rijtje te zetten, maar als je geen financien meer hebt zal je zuinig moeten zijn en roeien met de riemen die je hebt. En laat ik die, kwa tijdsbesteding en gezelligheid, nu net even gevonden hebben.
Een leuke prijsvraag over beauty en welness, daar wordt je als vrouw toch weer vrolijk van. En als je jezelf nog verveelt kan je hier eens rondkijken.

Schuldbemiddeling: Weer wat wijzer.

We zijn weer wat wijzer geworden. Onze ogen zijn geopend en we moeten echt eens actie gaan ondernemen en op onze strepen gaan staan.
Het schijnt, en ik zeg dit voor mensen die de collectieve schuldbemiddeling ingaan, dat een schuld nooit hoger kan worden. Enkel lager. Daar doe je het ook voor. Bij ons is dit dus niet zo en ik snap dus niet waar ons geld heen is....
Ten tweede is de schuldbemiddelaar verplicht om elke zes maanden een overzicht in te dienen bij de rechtbank, schuldeisers en schuldenaar. Ook dit is hier nooit gebeurd en dit na 1,5 jaar.
Ook is er een inzagerecht. Je mag dus ten alle tijden je dossier inzien om te zien wat er is gebeurd en hoe de zaken ervoor staan.

Nu...we hebben opnieuw 700 euro leefloon gekregen. Best stom als je bedenkt dat er 1000 besloten is door de rechtbank, er loon binnenkomt van drie part-time banen wat dus zoveel is als 2 full-time (man werkt nacht en ik momenteel 45 uur) en daarnaast ook nog eens een dikke 700 euro kinderbijslag wordt ingehouden. Je mag dan toch aannemen dat er een hele hoop meer is....en dat is ook, de schuldbemiddelaar ontkent dit ook niet, maar deze wil eerst twee maandlonen vast hebben voordat ze leefloon stort.
Met andere woorden, Sinterklaas kunnen we vergeten. (vaste lasten zijn al 450 euro) en Kerst is nu ook teniet gedaan waar ik veel verdriet van heb. We hebben vier kinderen en niks kan er gegeven worden ondanks het vele besparen.

We hebben dus besloten om via de rechter inzage te krijgen en eens te zien hoe en wat we kunnen doen om meer duidelijkheid te krijgen en een eerlijk proces te hebben. Ik ben blij dat schuldbemiddeling bestaat maar zoals het nu gaat lijkt het alsof het nog veel ellendiger wordt dan alle deurwaarders en schulden zelf oplossen.

schulden zooo de balen

Ik heb zo vreselijk de balen. Daarom dat ik dus ook niks meer heb geschreven de afgelopen tijd. Het kunnen besparen komt me nu goed van pas want niet alleen de man is zijn baan nog altijd kwijt, ik nu ook. Althans, ik heb mijn heerlijke schrijfwerk nog gelukkig anders was het helemaal bar en boos geweest.
Solliciteren, iedere dag opnieuw om maar te proberen om weer inkomen te hebben en schulden af te kunnen lossen. En dan te bedenken dat de schuldbemiddelaar nog niet tevreden is.
Laat ik het anders stellen. We hadden eindelijk een afspraak en ik dacht, yes eindelijk krijgen we te horen hoeveel we al afgelost hebben. Daar we beide het hele jaar gewerkt hebben en een behoorlijke kinderbijslag krijgen en daarnaast natuurlijk zelf nog altijd op het minimale ingesteld zijn. Ik denk, de schuldbemiddeling loopt wel. Er moet minstens 4000 euro afgelost zijn.
Nou niet dus. Sterker nog. De schuldbemiddelaar vertelde ons dat er nog 0.00 euro afgelost is en de schuld hoger is geworden. Ik dacht dat ik uit mijn stoel viel! Ze heeft het vakantiegeld gehad, het belastinggeld en elke maand een behoorlijk overschot gehad van het loon en toch is er dus gewoon helemaal niks betaald! Deze wist ons zelfs te vertellen dat er niets in het reservepotje zat!!
Waar is ons geld??? We hebben nu een lijst gevraagd van de inkomsten en uitgaven van de rubriekrekening van de schuldbemiddelaar. Normaal is ze verplicht dit 1 maal per jaar te overleggen maar na 1,4 jaar nog steeds niks!! Ik ben woedend! Heb ik daarvoor, samen met mijn gezin, zo keihard mijn best gedaan om te besparen. Om zelf van die 1000 euro echt alles te betalen (behalve de huur) en soms tot wanhoop aan toe te rekenen of we wel of niet de verjaardag van een van onze kinderen kon laten doorgaan???
Nu eisen we momenteel de lijst nog altijd op. Een schuldbemiddelaar kan dan misschien denken dat wij minder zijn, maar gek ben ik nog altijd niet! Ook al moesten we elke loonstrook inleveren, ik ben zo slim geweest van alles kopieen te maken en weet dus dat er nog ergens 4000 euro moet zijn!
Dan daarnaast hebben we nu deze maand, vlak voor de feestdagen maar 700 euro gekregen. Met alle eindafrekeningen bleef er maar liefst 150 euro over om van te leven. We kregen niets bij want de schuldbemiddelaar beweert dat er niks meer is terwijl ik verdorie vorige week de loonstrook van mij heb gekregen van maar liefst 840 euro!! Waar is dat dan heen? Als het toch niet afgelost wordt?
Ik begin mijn twijfels te krijgen of ik er wel goed aan heb gedaan de schuldbemiddeling in te gaan. Steeds meer krijg ik het idee dat het alleen maar erger wordt. Ook werd er al gezegd dat er volgende maand nog minder is terwijl ik nu al weet dat er meer binnenkomt dan het leefgeld van 1000 euro en de huur. Toch zouden wij weer minder leefloon krijgen....
Moest echt even mijn gal kwijt. Natuurlijk zijn we er nu achteraan om de lijst in handen te krijgen en als het moet haal ik hem wel via het gerecht maar duidelijkheid komt er na 1,5 jaar zeker!

Eerlijk gezegd is de puf ook een beetje op om nu verder te gaan. We solliciteren wel (ik iets minder want werk 30 uur nu en heb tenslotte ook vier hele kleine kids) dagelijks maar echt zin hebben we er niet meer in als er toch geen vooruitgang komt. Al die tijd is er inkomen geweest op afgelopen maand het inkomen van de man na dan. Waar is alles verdorie heen???

Pff sorry voor een minder gezellige en opbeurende blog maar besparen is leuk als je er iets voor terug krijgt. Schuldbemiddeling ook als er schot in de zaak zit. Maar dit is even geen leven en uitzichtloos.

Werken, besparen en aflossen van schulden

Nou ben ik weer na een hectische periode.

Ik heb een baan! Had ik al natuurlijk, maar ik bedoel een baan voor onbepaalde duur. Het is de bedoeling het huishouden te doen en magazijnbeheer voor een marktkramer die niet veel thuis is. 25 uur per week. Ikke blij, schuldbemiddelaar blij en hopelijk komt er dan eens schot in de zaak.
De schulden lijken op te lopen, kan wel niet maar toch voelt het zo. Een jaar op minimum geleefd en nog geen steek vooruit gekomen ondanks een inkomen van ons beide. Dan maar nog meer inkomen. Wanneer ik dan ga rekenen en besparen kom ik nu op 1,5 jaar uit om af te lossen, dat zou al beter zijn.
Besparen is leuk, maar soms ook vermoeiend. Maar goed, weer een voorsprong gemaakt en hopenlijk lukt het nu om eindelijk eens schot in die schuldbemiddeling te krijgen....zo niet...weet ik het ook even niet meer.

Antwoord terug van schuldbemiddelaar.

Gister kregen we een antwoord terug van de schuldbemiddelaar. Totaal schuld met aftrek deurwaarder enz is toch nog 26000 euro. Vraag me af hoe dit zit en heb haar dan ook om een kopie gevraagd want dit is meer dan wat de totale schuld eigenlijk was. Vind het daarom nogal vreemd.
Dan vertelde ze me dat we, wanneer we op deze manier blijven doorgaan er 90 euro afgelost kan worden en er een looptijd van 26 jaar aan vast zou hangen. Ik dacht dat ik gek werd! Na berekening besefte ik wel dat ze mijn loon niet meegeteld had dus daar heb ik haar even op geattendeerd.
Ze vertelde dat de maximale looptijd 5 jaren zou zijn, het ligt eraan hoeveel je kan aflossen. Nu tel ik voor mezelf dus maar even die 600 euro plus die 90 euro is 690 euro per maand x 36 maanden dan kom ik uit op 26000 euro. Nou ja dat is dan nog te overzien.
Daarbij komt dat we flink besparen. Dus echt heel slecht zouden we het die drie jaren helemaal niet hebben.
Onze jongste telg is 1 jaar, over 1,5 jaar gaat hij naar school waardoor ook ik meer kan werken en de collectieve schuldbemiddeling dan toch nog versneld afgelost zou kunnen worden. Ik streef nu dus naar twee jaar en hoop dat dit mag gaan lukken.

Besparen op de boodschappen deel 1

Het leefloon was weer binnen en daarom hebben we vandaag maar een besparend dagje boodschappen gedaan. Daarna netjes alles ingevuld in het kasboekje en toch weer even een schok. De luiers, verzorgingsproducten, boodschappen en kattenvoer (was op) en daarnaast de LPG maakte het toch al op een bedrag van 90 euro.
Twee pakjes sigaretten erbij en we zaten aan de 101 euro voor deze week. Slik dus. Ik wilde namelijk niet meer dan 120 euro per week gaan uitgeven voor alles. Ben heel erg benieuwd hoe dat gaat lukken. Volgens de man heb ik al weer teveel ingeslagen. (we gaan normaal ineens voor 2 a 3 weken). Ik hoop het maar want anders was het nu niet bepaald besparen te noemen.
In ieder geval hebben we dus nog zes dagen te gaan met 19 euro en tot op heden ook geen idee waarvoor ik het nodig zou moeten hebben dus dat is weer een pluspunt.
De vaste lasten waren deze maand weer iets lager dan vorige maand namelijk 400 euro waardoor er nu dus nog precies 500 euro over is voor de rest van de maand. (die dus vandaag financieel is ingegaan).
Normaal redden we het wel, maar dan met twee dagen blut zijn. Nu wil ik eens zo besparen dat ik niet blut ben en evengoed doorgaan met het vullen van de potjes met kleingeld. (want als we dat niet deden zou ik het wel redden, maar weer niet sparen)
In ieder geval was er wel een leuke aanbieding in de Lidle. Bananen een kilo voor 0,99 euro. Hier zijn de kinderen dol op bananen dus kwam even goed uit.
Ach we zien wel weer. Mijn humeur begint weer op te krikken dus dat zit wel goed. Nu verder leven en genieten van de kleine dingen en besparen opnieuw als een sport gaan zien.

Kosten opschrijven en hiermee besparen.

Nu ga ik het doen. Ik adviseer zoveel mensen om een boekje bij te houden met alle uitgaven maar zelf doe ik het dus niet. Niet dat ik er last van heb, ik ben een geboren boekhoudboekje, ik sla alles op in mijn geheugen en kan, naar verbazing van man en mijn ouders, exact aangeven wanneer en wat eruit is gegaan en aan wat en wie. Training noem ik dat en vele slapeloze nachten wanneer ik er weer eens niet uitkwam.
Nu ik toch lekker negatief ben vandaag wil ik direct even kwijt dat ik het gevoel heb dat ik de enige ben die probeert te besparen. In die zin, ik doe alle lampen achter iedereen uit, rommel ruimen, koffiezetapparaat uitzetten om nog niet te spreken over kwaad worden over mini uitgaven zoals een rolletje snoep bij een tankstation.
Daarbij kan ik er absoluut niet tegen dat kinderen (waar ik het nog van kan hebben) en partner me wel tien keer op een dag wijzen op artikelen die leuk, goedkoop en handig zijn maar verdomd veel geld kosten en die we gewoonweg niet nodig hebben en ons niet kunnen permitteren. Ik kan er niet meer tegen!
Dus, vanaf dat het leefloon weer binnen is, maak ik mezelf een huishoudboekje en leg dit in het zicht van partner en ook hij dient dan elke eurocent die hij uitgeeft op te schrijven. Al is het maar die 10 cent die hij vergeten is uit zijn broek te halen en nu dankzij de filter van het wasmachine in onze spaarpot is beland.
Misschien kan ik dan wat rust vinden. Gaan anderen hun ogen ook eens open wat het eigenlijk allemaal wel niet kost en....hoef ik dat gereken over de schuldbemiddeling en het besparen misschien niet meer alleen te doen.
Straks, als alles achter de rug is ben ik diegene die spullen gaat aanwijzen om aan te schaffen en reken maar....dan komt er een vaatwasser!